از خدايى بترس كه ناچار او را ملاقات خواهى كرد و سرانجامى جز حاضر شدن در پيشگاه او را ندارى . جز با كسى كه با تو پيكار كند ، پيكار نكن . در خنكى صبح و عصر سپاه را حركت ده . در هواى گرم ، لشكر را استراحت ده و در پيمودن راه شتاب مكن . در آغاز شب حركت نكن ؛ زيرا خداوند شب را وسيله آرامش قرار داده و آن را براى اقامت كردن نه كوچ كردن ، تعيين فرموده است . پس آسوده باش و مركب‌ها را آسوده بگذار . آن گاه كه سحر آمد و سپيده صبحگاهان آشكار شد ، در پناه بركت پروردگار حركت كن . هرجا دشمن را مشاهده كردى ، در ميان لشكرت بايست ، نه چنان به دشمن نزديك شو كه چونان جنگ افروزان باشى و نه آن‌قدر دور باش كه پندارند از نبرد مىهراسى تا فرمان من به تو رسد . مبادا كينه آنان ، پيش از آن‌كه آنان را به راه هدايت فراخوانيد و درهاى عذر را بر آنان ببنديد شما را به جنگ وا دارد . واژه‌شناسى البردين : سپيده‌دم و شب كه هوا سرد مىباشد . غوّر بالناس : سپاه را به هنگام ظهر - نيم روز گرم - فرودآر . رفّه : آسان و هموار كن . الظّعن : كوچ ، سفر . روّح الإبل : شترها را استراحت ده . ينبطح : گسترانيد . الشّنآن : كينه . الإعذار : اتمام حجّت .